Vragen, vragen, vragen…

NB: Dit artikel is een vertaling van het blogbericht Fragen van de Sankt Pauli blog Magischer FC. De reden dat we juist dit artikel vertalen is dat zaken aan de kaak worden gesteld die ook bij ons Nederlandse FC St Pauli fans spelen. Veel leesplezier!

Voetbal zou in eerste instantie vermaak moeten zijn. Sandhausen speelt in de basis op een manier die er niet op gericht is veel vermaak te bieden. Defensief zijn ze zeer stabiel, ze verdedigen zonder fouten, maar voorin missen ze enige kracht of creativiteit. Tactisch zijn ze zeer op elkaar ingespeeld als homogene eenheid.

Daar hebben wij geen middel tegen. Als dit nou alleen tijdens deze ene wedstrijd het geval was, dan zou dit nog uitgelegd kunnen worden als gevolg van een vervelende tegenstander, maar helaas is dit al het hele seizoen het geval. We staan op een risicovolle plek en kunnen door de haast komische situatie in de divisie nog in degradatiegevaar komen. De plek waar we nu op staan lijkt daar niet op en ook het puntenaantal is eigenlijk prima, maar als je bedenkt dat SV Darmstadt op plaats zeventien 31 punten heeft gehaald, is er enkel een korte, slechte reeks nodig om alsnog naar beneden te zakken.  

Het meest verbazingwekkende daarbij is: we staan op de vijfde plek als je kijkt naar de prestaties vanaf de winterstop. Met een doelsaldo van 13-12.

Tactiek?

Ondanks dat oogt het spel ongeïnspireerd. Een tactisch concept is niet herkenbaar. Vergelijkingen met het saaie spel uit de jaren negentig werden na de wedstrijd vaak gemaakt. Helaas wordt er tijdens de persconferenties ook niet doorgevraagd wat het idee is achter de speelwijze of wat men in het algemeen met de ploeg wil. Willen we eigenlijk aanvallend spelen? Of juist verdedigend? Waarom lukt het ondanks de snelle vleugelspelers niet om een countersysteem te ontwikkelen? Komt dat allemaal door onzekerheid?

Hoe is het uit te leggen dat men tegen Sandhausen opnieuw de indruk kreeg dat de jongens na de 70e minuut uitgeput waren? En waarom wordt er dan niet proactiever gewisseld? Neudecker en Schneider brachten nog een korte impuls, maar over het algemeen wissel je alleen in de 85e minuut wanneer je wilt vasthouden aan een resultaat. Anders ben je gewoon het spelverloop aan het onderbreken.

Ook bij de prestaties van enkele spelers kunnen vraagtekens geplaatst worden, zonder ze te willen afzeiken. Het afgelopen seizoen ging Aziz elk (kop)duel aan. Het vleugelspel van vorig seizoen was enkel door zijn niet aflatende inzet effectief. Het was dan geen hoogstaand voetbal, maar het was tenminste een systeem. Maar nu lijkt het hem niks meer uit te maken. Begrijp ons niet verkeerd, een aanvaller hoeft niet zich elke keer kapot te werken, maar het verschil is nu wel erg opvallend. Wordt hij geremd? Krijgt hij verkeerde instructies? Of is het een fysiek probleem?

Twee spitsen in vormcrisis

Het favoriete doelwit van iedereen in het stadion is Allagui, maar dat is ook niet altijd eerlijk. Hij heeft van nature een ontspannen manier van spelen dat natuurlijk fouten veroorzaakt en helaas hebben zijn ploeggenoten nog geen idee wat hij van plan is. Maar hij is langzamerhand bij steeds meer doelpunten betrokken en het collectief juichen na de treffer wijst erop dat hij niet slecht in de groep ligt. Maar wat ‘Air Allagui’ wel moet afleren is het maken van schwalbes. Of het nu een penalty was of niet: de sprong was te theatraal en wij zijn ten slotte geen Fortuna Düsseldorf. En zoiets zal zijn imago in Millerntor niet doen verbeteren.

Drie thuisoverwinningen spreken boekdelen. Natuurlijk kun je het pure vechtvoetbal niet meer spelen. Het spel, de training van de spelers en de wereld blijven veranderen, maar het mist de kleinste sprankeling, wat Millerntor en de spelers helpt elkaar te stimuleren. En als het komt, zoals bij de elleboogstoot van de Sandhäusers, smelt het snel weer weg in apathie op zowel het veld als de tribunes. We zitten gevangen in een vicieuze cirkel: een gebrek aan inspiratie op het gras vertaalt zich in een gebrek aan inspiratie bij de fans. Helaas is er momenteel geen vonk, zoals vroeger bij Blok 1 of zoals bij de oprichting van de Ultras. Geen idee waar het vandaan moet komen, maar er moet iets gebeuren.

Wat doen we komend seizoen?

Yi-Young Park: de hoop voor de toekomst?

We hebben nu met Flum en Waldemar de contracten van twee relatief oude spelers verlengd. Met Sobiech verliezen we een middeljarige speler, het vertrek van MMD is zeer waarschijnlijk, en ook een vertrek van Nehrig is mogelijk. Met wie vervangen we deze verliezen? Zijn er zelfopgeleide talenten die in deze gaten kunnen stappen? Park maakt over het algemeen een goed seizoen door als manusje-van-alles, hoewel het er tegen Sandhausen niet goed uitzag. Kan hij bijvoorbeeld de volgende stap zetten? En is dat überhaupt ons idee? Een jonge ploeg met een paar oude spelers, die niet niet alleen op, maar ook buiten het veld de leiding nemen?

En het seizoen erna?

We bevinden ons in een overgangsfase. Dat klinkt wellicht komisch, maar zo moet men het zien. Het stadion is af, maar we zijn nog lang niet klaar met de bouwstenen die nodig zijn om beter te worden. Teveel trainen op kunstgras, een afsluitende training in het stadion (met alle gevolgen voor de grasmat) en een sportcomplex Brummerskamp die eerder voldoet dan goed is, zijn grote bouwstenen. Deze zullen niet meteen, maar toch relatief snel effect hebben op het product in Millerntor. We zijn financieel geconsolideerd en moeten nu een stap naar voren zetten.

En daarnaast moeten we ook een sportieve identiteit ontwikkelen. Waar willen we voor staan? Aanvallend voetbal? Een opleidingsclub? Een promotiedroom die nooit uitkomt? Hier heb je meer sturing en begeleiding voor nodig. Zeg maar, een visie en een doel. Je kan lachen om de ‘Top 25’ van Stefan Orth (voorzitter van 2010-2014), maar dat was tenminste een doel.

Dit betekent ook het doorlichten van onze scouting. Want zelf als we ons concentreren op de jeugdopleiding (en daartoe moet je ook de Schneiders van deze wereld rekenen), zal er altijd een gat in de ploeg ontstaan. Zeker, zelfs de club met het beste aankoopbeleid heeft een succespercentage van hoogstens 60%, maar daar moeten we toch in de buurt kunnen zitten. We missen helaas de insiderinformatie om te weten of dit aan onze scouting ligt of dat het ligt aan andere factoren, zoals de grotere budgetten van clubs als FSV Mainz 05 of SC Freiburg.

We zijn op dit moment radeloos. En met Aue staat er een nieuwe vervelende en saaie tegenstander voor de deur. Dus ga er allemaal heen en maak er een thuiswedstrijd van!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s