Henk Veerman komt er weer aan!

Een seizoen van extreme uitersten. Raker kan het eerste voetbaljaar van Henk Veerman bij FC ST Pauli niet worden getypeerd. In de eerste seizoenshelft voetbalde Veerman zich verdienstelijk naar een basisplaats in een goed draaiend team. De tweede helft moest hij noodgewongen vanaf de tribune toezien hoe zijn team een aantal kansen op promotie consequent verspeelde. Maar geen reden voor Henk om bij de pakken neer te zitten. De nuchtere Volendammer is druk bezig met zijn herstel en verwacht in de voorbereiding weer aan te sluiten bij het eerste team. Na het vertrek van Alex Meijer en Sami Allagui wordt er ook enorm gerekend op de doelpunten van ‘Big Henk’, die zich in korte tijd populair wist te maken bij de fans. FCSP Holland blikte terug met Veerman en we keken tevens vooruit .

‘Het gebeurde vlak voor de winterstop in een thuiswedstrijd tegen Magdeburg. In een actie voor het doel van de tegenstander kwam ik stevig in aanraking met een verdediger. Niets ongewoons, want het gaat er in tweede Bundesliga flink aan toe. In eerste instantie dacht ik dat het meeviel: dat verdoofde gevoel van knie tegen knie. Maar toen ik weer wilde opstaan bleek het flink mis te zijn. Mijn been was erg onstabiel. Dat voorspelde niet veel goeds. Ik ben direct naar het ziekenhuis gebracht en de vermoedens bleken snel duidelijk. Een MRI scan liet zien dat de voorste kruisband in mijn rechterknie was afgescheurd. Einde seizoen en dat terwijl het net zo lekker ging. De zege van die middag (4-1) bracht ons zelfs op een promotieplaats. Het is hard om dan te beseffen dat jij langdurig bent uitgeschakeld.

Herstel

Ik moet wel zeggen dat ook de blessure mij duidelijk heeft gemaakt hoe professioneel de omstandigheden bij een club als FC ST Pauli zijn. Ik kreeg direct alle medische faciliteiten ter beschikking en het hele hersteltraject was binnen no-time uitgestippeld. Zo iets geeft zeker vertrouwen in je herstel. Wat overigens ook bijdraagt is dat de club me aansluitend de ruimte heeft gegeven om een deel van de revalidatie in Nederland (Zeist) mee te maken. Een blessure zoals ik die heb opgelopen betekent in de eerste fase dat je vrijwel niets mag. Je wordt slechts af en toe behandeld en verder is het vooral rusten. Dan is het wel fijn als je terug naar Nederland mag en in je eigen vertrouwde omgeving kunt herstellen.

Ook de actieve herstelfase doorloop ik grotendeels in eigen land, vooral in Zeist. Daar heb ik heel wat afgefietst en gelopen. Ik ben er veel behandeld en gemasseerd. Alles gericht op een goede doorbloeding van mijn knie. Inmiddels is het weer zo ver dat ik train met de bal en ook schiet. In het begin doe je dat natuurlijk heel voorzichtig, maar al vrij snel ervaar je dat het ook harder kan. Dat doe ik dan ook. Daar moet je niet bang voor zijn.

Warme club

Ondanks mijn verblijf in Nederland ben ik voortdurend met de club en de selectie in contact gebleven. Vooral met spelers als Buballa en Möller Daehli kan ik het goed vinden, maar ook met de rest heb ik prima contact. Het is fijn om te merken dat Sankt Pauli een hele warme club is. Er wordt écht naar je omgekeken. Ik heb me geen moment alleen gevoeld, ook niet toen ik net bij de club zat. De acceptatie verliep eigenlijk daardoor heel makkelijk. Het enige waar ik echt aan moest wennen was het enorme fysieke verschil met het Nederlandse voetbal. Op de eerste trainingen was ik echt leeg en ook in de eerste wedstrijden was het wennen aan het enorme tempo.

En dan al die grote centrale verdedigers waarmee je wordt geconfronteerd. Zet Jackson (Avevor) eens naast Heerenveen verdediger Kik Pierie. Dan weet je direct dat het Duitse voetbal van een andere orde is. Daar had ik echt wel even tijd voor nodig, maar uiteindelijk kon ik vrij snel meekomen en verdiende ik ook mijn basisplaats. Uiteraard hielp het daarbij dat ik een aantal keren wist te scoren, met de goal tegen FC Köln thuis als hoogtepunt. Jammer dat we die pot uiteindelijk verloren, maar Köln was uiteindelijk simpelweg het best en is dus verdiend gepromoveerd.

Geen stap terug

Mijn overstap van Heerenveen naar FC Sankt Pauli voelde absoluut niet als een stap terug. Duitsland is een groot voetballand en veel ploegen in de tweede Bundesliga zouden prima meekomen in de Eredivisie. Tel daar de bijzondere status van Sankt Pauli bij op en je snapt dat mijn keuze niet moeilijk was. Ik heb dan ook voornamelijk positieve reacties gehad. Iedereen in Nederland kent Sankt Pauli volgens mij. Echt mooi om voor te spelen. Dat de club ook meer is dan alleen voetbal merk je voortdurend. Niet alleen aan de enorme fanschare, maar ook aan de club zelf.

Ook het fanatisme van de fans spreekt mij enorm aan. Al moet ik zeggen dat het mij pas echt is opgevallen toen ik geblesseerd van de kant moest toekijken. Natuurlijk merk je als speler hoe intens de sfeer is, maar op een gegeven moment moet je jezelf er ook voor af proberen te sluiten. Op de tribunes beleef je dat anders. Dat ze hier vrijwel altijd de volle negentig minuten volop achter je staan; machtig is dat. Doodzonde dat we de derby tegen HSV zo kansloos verloren. De fans hadden meer verdiend, maar goed: volgend seizoen gaan we voor de herkansing.

Eigen spel

Dat dit met een voor mij nieuwe trainer is zie ik ook als uitdaging. Ik heb Jos Luhukay nog niet op het trainingsveld meegemaakt, maar al wel met hem gesproken. Zijn spelopvatting spreekt me in elk geval aan. De vorige trainer het een tactiek waarin we onszelf meer moesten aanpassen aan de tegenstander om vervolgens te loeren op de paar kansen die altijd wel komen. Luhukay wil ons meer ons eigen spel laten spelen. Dat betekent verzorgd spel en vooral hoger druk zetten. Meer aanvallend spelen dus. Uiteraard past mij dat, zeker als ik vanaf de vleugels wordt aangespeeld.

Ik hoop in de voorbereiding ergens weer in te stappen en train dus voortdurend door. Dat we niet gepromoveerd zijn is jammer, maar misschien ook wel weer oké. Het verschil tussen Bundesliga 1 en 2 groeit. Daar moet je als club wel klaar voor zijn en de juiste investeringen kunnen doen. Lukt dat niet, dan krijg je het heel zwaar. Dat wil je ook niet. Het is prima zo. Laat het nieuwe seizoen maar beginnen!”

Naschrift: op 20 juli oefent FC ST Pauli in en tegen Heerenveen, de vorige club van Henk Veerman.

Advertenties

2 gedachtes over “Henk Veerman komt er weer aan!

  1. Pingback: Het wordt weer ouderwets billenknijpen | FC Sankt Pauli Holland

  2. Pingback: Sankt Pauli: kampioen van Hamburg! | FC Sankt Pauli Holland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s