Onze twaalfde man

Pim SiegersVoetbalshirtjes! Iedereen heeft er wel iets mee. Sparen kan een dure hobby zijn. Voor de echte klassiekers (‘matchworn’) wordt veel geld betaald. En nieuwe shirts zijn eveneens vaak aan de prijs. En hoe laagdrempelig FC Sankt Pauli ook probeert te zijn richting de fans, ook voor de shirts van FCSP moet  flink worden betaald. Ieder seizoen komen er drie nieuwe modellen uit. Fanclublid Pim vertelt waarom hij recent het derde FCSP shirt van het seizoen 2019-2020 aanschafte en zich ook nog waagde aan bedrukking.

Op sociale media kun je via de #voetbalshirtchallenge menig gedwongen thuiswerker in clubtenue vinden. De echte fanatiekelingen in vol ornaat met broek en kousen. En uiteraard prijkt op menig shirt de naam van een voetbalheld uit heden of verleden. Zo scrolde ik al langs een bonte stoet met Nilis, Kiprich, Materazzi, Groenen en Kanu.

Volgen doe ik de thuiswerkhype met een mengeling van jaloezie en medelijden. Jaloezie om de prachtige collecties van fans. Mannen en een enkele vrouw in het nationaal tricot van Nigeria, het gedrocht van VFL Bochum uit 1997 of het unieke Manchester City shirt van Gerard Wiekens. Mijn meelij is vooral projectie. Want er zijn twee redenen waarom mijn shirtselectie beperkt is gebleven tot een dozijn van Feyenoord, een drietal van Sankt Pauli en twee van BV Veendam. 

De eerste reden is schaamte. Want het is toch op het kolderieke af dat ik mij met mijn bijna 100 kilo in een shirt met de naam van een afgetrainde prof wurm. Alsof mensen in de supermarkt denken dat Henk Veerman of Christiano Ronaldo voor hen bij het vriesvak staat. Ik weet niet of er een deel van het vaak niet misselijke salaris van onze matadoren bestemd is voor imagoschade maar ik zal het kunnen begrijpen. 

Het tweede is het grote risico van een shirtbedrukking. Niets is zo grillig als idolaat zijn van een speler anno 2020. Dikke kans dat je favoriet aan het begin van het seizoen zich gaandeweg de competitie in de vergetelheid van een Frank Heinen roman sukkelt of een transfer naar een andere club opeist. Of het horrorscenario dat de trotse naam een schandvlek wordt doordat de speler naar de concurrent verkast. Zo zijn er onder onze FC SP supportersschare vast en zeker enkele spijtoptanten met Dudziak tussen de schouderbladen. En hoewel het tenuestof doorgaans prima brand zijn de prijzen er niet na om als aanmaakblokjes te fungeren. 

Vanwege een chronisch gebrek aan verzamelingsgeest, goede smaak en noodzakelijke lef zijn mijn shirts met spelersnamen dus op twee vingers te tellen. De bedrukking met een cultheld gaat natuurlijk nog jaren mee en doet het doorgaans goed op de themafeestjes van de toekomst. Desalniettemin is de kans dat je cult op voorhand kunt voorspelen gering. Wat dat betreft was mijn laatste fanschap om de schouders van Feyenoord tuinman Julio Ricardo Cruz een mazzeltje van jewelste. Maar bij Cruz zal het blijven. Tot twee weken geleden de twijfel toesloeg in de digitale fanshop.

Het derde shirt van onze FCSP is dit seizoen te mooi om niet aan te schaffen. Het prachtige zwart met onze kenmerkende regenboogkleuren diagonaal over de borst is van een zeldzame schoonheid. Stap 2 bij de bestelling: bedrukking. Zal ik dan toch een jarenlange adoratie voor een van onze mannen bekronen en mezelf belonen? Een echte gok was het niet, want de speler van dienst kan bij mij sinds zijn debuut in februari 2011 bij mijn andere liefde weinig fout doen. Het talent spatte toen gelijk van het veld. Dit ging een hele grote speler worden constateerden vriend en vijand. Zijn kruisbanden beslisten helaas anders. Driemaal scheurden ze de ambities van de jonge Japanner aan gruzelementen. Telkens knokte hij zich terug. Als vastberaden en onverzettelijke samoeraikrijger. De nummer 12 is bij veel voetbalclubs vrijgemaakt voor het legioen. Prachtige symboliek maar onze 12 is voor mij bij uitstek het toonbeeld van wat onze club zo mooi maakt: een constante worsteling met de veranderende omstandigheden van het moderne voetbal maar met altijd de liefde en vechtlust als belangrijkste tegengif.

Daarom hijst deze volwassen man zich deze zomer in een XL shirt van onze kleine grote rechtsbuiten. Onze eigen Ryodinho. Onze nummer 12.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s